موضوع فى منتهى الأهمية يا كاتى
أعترف انى بقدم الحب للجميع فى أى مكان أكون فيه وبالذات فى مكان الخدمة لأنى مش متربى على الكراهية..متربى على المحبة
أعترف انى صريح ومش بحب اللف والدوران فى المعاملة أو الخداع مع حد أو اللى عايز يعمل نفسه انه لئيم وهو مكشوف أمام الناس..أعترف انى لو لاحظت فى اللى بتعامل معاه أوصديقى أو زميلى انه فى الحاجات دى بنهى علاقتى معاه فورا وحتى لو العلاقة رجعت مش باتبقى زى الأول وباخد بالى منه كويس
أعترف انى حساس جدا وباحس بالألم والدموع المكتومة وممكن يكون فى دموع تنزل فعلا عندما الاقى ناس بتعاملنى بكراهية وحقد من غير سبب والكراهية مش لازم بالكلمات ولكن بالتصرفات
أعترف انى حزين جدا على حاجات كتير بتحصل
أعترف انى بتأثر بجد لما باشوف دخلاء(الدخلاء فى أى مكان يعنى ناس دخلوا مكان المفروض ميدخلوش فيه يعنى دخلوا فى غفلة من الزمن) لما باشوف دخلاء على مكان دخلوا فيه وسيطروا عليه وفى ناس فى نفس المكان حسستهم انهم كبار
أعترف انى لما بكون زعلان من حد عمرى ما اقوله انى زعلان منه لكن تصرفاتى تدل على انى زعلان منه(فى صمت) وكمان علاقتى مش بتبقى معاه زى الأول وباسحب نفسى من حياته بالتدريج
أعترف انى صدمت فى بعض الناس ومكنتش أعرب انهم كده ومعاملتهم كده..حاجة تخوّف بجد
أعترف انى أن من الصعب حد يكسبنى وفى نفس الوقت من السهل جدا انى أخسر أى حد لأنى حساس جدا وأحب المعاملة الراقية والكلام الحلو(وعلى فكرة حكاية أن من السهل انى أخسر أى حد بسبب تصرف منه..ده مش كلامى أنا بس كل اللى يعرفونى قالوا الكلام ده)
أعترف ان ممكن كلمة من حد أعرفه أو موقف معين مفهوش حكمة منه انهى معاملتى معاه للأبد
أعترف بأمانة أن كل الاعترافات اللى قولتها اعترافات حقيقية